mail facebook twitter

Workshop Duurzame Catering: Oproep voor online platform en oogstkaart

Iedereen wil en de oplossingen zijn er, we moeten elkaar alleen nog weten te vinden om kennis te delen, toegang te krijgen tot de juiste materialen en toepassingen te realiseren. Dat was de conclusie waar alle aanwezigen het dinsdagavond 20 februari roerend over eens waren aan het einde van een inspirerende workshop Duurzame Catering in BlueCity in Rotterdam. Een enthousiaste groep cateraars, locatiemanagers, producenten en ondernemers waren samen gekomen om ideeën uit te wisselen voor een duurzame aanpak op de set. En ideeën te over. Duurzame trade fair In de prachtige ronde zaal in het voormalig tropisch zwembad met uitzicht op de Maas, hadden verschillende leveranciers en initiatiefnemers een duurzame trade fair opgebouwd. Harm Bredero bracht zijn vernieuwde Setsink. Tijn Heerkens van Locatiewerk kwam onder andere met zijn nieuwste aanwinst, een elektrische fiets. Biofutura had een grote variatie aan verschillende duurzame disposables meegebracht. Voedingsmiddelen op basis van krekels waren te bewonderen bij Burgs Foods. Anne Stijkel promootte haar model voor duurzame financiering Geld GROEN Wassen. Stichting Buurtcompost bracht 1000 wormen in een speciaal demonstratie hotel mee. De mannen van Wattsun trokken veel aandacht met hun stapelbare pop-up power elementen. En het initiatief Rotterzwam, dat het groeien van oesterzwammen op koffiedik promoot en ook is gevestigd in BlueCity, stelde ondanks de brand in hun ruimtes vorig jaar Mei een aantal growkits ten toon. Voor aanvang van de workshop hadden de deelnemers ruim de tijd bij alle kraampjes langs te gaan en daar werd ook gretig gebruik van gemaakt. Tegelijkertijd werd er een heerlijke circulaire maaltijd van quiches en salades geserveerd door het team van BlueCity. Tijdens dit gezamenlijke eten vlogen...

Groene Hartenkreet: Vanaf de set van ‘Brussel’

  In de rubriek Groene Hartenkreet delen we de ervaringen van filmmakers en filmprofessionals met Green Filmmaking. Succes of sof? Gemakkelijk of ingewikkeld? Van elkaars praktijkervaringen kunnen we het meeste leren, dus green filmmakers: maak van je hart geen moordkuil. En deel je ervaringen met info@greenfilmmaking.com. Madelon Veldhuizen is productieleider bij de televisieserie ‘Brussel’ (Endemol Shine Group). Op deze set probeerde Velduizen en collega’s zo duurzaam mogelijk te werken. “Toen Els me vroeg te komen naar de ‘Benen op tafel’-bijeenkomst in januari, was ik meteen enthousiast. Na een pittige periode met de productie van ‘Michiel de Ruijter’ met Roel Reine was ik wel even toe aan het opladen van mijn batterij. Privé probeer ik zo duurzaam mogelijk te leven, dus waarom is dat geen automatisme in ons werk? Ik besloot om zoveel mogelijk van deze green filmmaking informatie toe te passen op mijn eerste nieuwe productie. Dat werd ‘Brussel’, die, zoals de titel zegt, ook voor een groot deel in Brussel opgenomen zou worden. Gelukkig was ook Karin de Boer, de line producer, een voorstander. Dus hiermee konden we starten met een ‘groen’ productieteam.” Wat is er al gelukt na 20 draaidagen? (en nog 60 te gaan) Waterflessen en bekers “In elk geval wilden we het gebruik van plastic waterflessen, die soms nog halfvol aan het eind van de dag de afvalzakken in gaan, vermijden door ze niet aan te bieden. Elk crewlid startte met een eigen bidon voor aan de riem, en een eigen kop voor de koffie. Onze cateraars in Belgie en Nederland zorgen ervoor dat de bekers afgewassen worden. Er zijn grote bidons met water op de...

Groene Hartenkreet: de Groene Studentenfilm

In de rubriek Groene Hartenkreet delen we de ervaringen van filmmakers en filmprofessionals met Green Filmmaking. Succes of sof? Gemakkelijk of ingewikkeld? Van elkaars praktijkervaringen kunnen we het meeste leren, dus green filmmakers: maak van je hart geen moordkuil. En deel je ervaringen met info@greenfilmmaking.com. Deze keer deelt Kim van Schooten haar Hartenkreet. Zij is student aan de opleiding Audiovisual Media (HKU) en is bezig met de productie van de film Onderbeds. Kim was ook aanwezig bij de pizzamiddag die GFM organiseerde met Interface in september 2015. De groene studentenfilm Dit jaar studeer ik af als producent aan de Hogeschool voor de Kunsten Utrecht (HKU). Als een ‘groene producent’ welteverstaan, als je dat zo kan noemen. Op deze opleiding leer je om films te maken, en onze hoofddocent Wiendelt Hooijer heeft ooit wat over green film making uitgelegd. Als ik hier nu iets over aan docenten en leerlingen vraag, dan merk ik dat niemand er de moeite voor wil nemen. Waarom? Ik begrijp het niet. Want naar mijn mening kun je een film zonder al te veel moeite een heel stuk duurzamer maken. Thuis braaf afval scheiden Thuis, in mijn eigen appartement probeer ik zo duurzaam mogelijk te leven. Dus waarom zou ik deze gewoonte op school of op het werk opeens overboord gooien? Thuis braaf afval scheiden en zo min mogelijk weggooien, terwijl ik op de filmset de ene na de andere vuilniszak klakkeloos volgegooid zie worden? Als het aan mij ligt gebeurt dat niet. Digitaal productiekantoor Mijn afstudeerfilm ‘Onderbeds’ produceer ik dan ook zo groen mogelijk. De wekelijkse productiemeetings doen wij via Skype, net als de meeste...

Groene Hartenkreet: Een dagje minder vleesfilm

In de rubriek Groene Hartenkreet delen we de ervaringen van filmmakers en filmprofessionals met Green Filmmaking. Succes of sof? Gemakkelijk of ingewikkeld? Van elkaars praktijkervaringen kunnen we het meeste leren, dus green filmmakers hoeven van hun hart geen moordkuil te maken. Wil jij ook iets delen? E-mail naar info@greenfilmmaking.com. Deze keer: Michiel Snijders van il Luster die stelt ‘animatie is de groenste!’ Ik had wat jaartjes geleden een moeizame start met ‘Green Filmmaking’. Eerlijk is eerlijk. Niet omdat ik tegen was of ben, integendeel, maar omdat de aanpak mij zo vreemd voor kwam. Ik kon eigenlijk niet geloven dat je volwassen mensen moest uitleggen dat afval scheiden ook op een set een goed idee is. En dat carpoolen eerder norm is dan uitzondering. Helaas overschatte ik daarmee veel van mijn collega live-action filmmakers. Als een sprinkhanenplaag van auto’s, aggregaten, plastic bestek en te veel aan catering trokken ze papier strooiend door het land. Met brandende gloeilampen. Afbeelding via It’s the Little Things (YouTube) Tenminste, dat was mijn perspectief als animatieproducent met teveel tekenfilmverbeelding. Dat ze behoorlijk achter liepen op onze sector. Want animatie is een schone industrie. We hebben de stapels animatiepapier en de bijbehorende stapels van duizenden ‘cells’ en verf al lang geleden vervangen door digitale alternatieven. En twee jaar terug brachten mijn collega en ik zeker 200 kilo aan inmiddels – en in de toekomst – overbodige 35 mm film prints naar het afvalscheidingsstation (voor de volledigheid: dat is gewoon plastic, het is geen chemisch afval, de moderne PVC prints). We zitten als animatiesector achter relatief zuinige huis-tuin-en-keuken-computers en sturen alle films digitaal de wereld rond. Het voelt goed. Het...

Transport: het kán anders

Ooit begonnen ze met drie, nu zijn ze met meer dan honderd: het team van eco-transportbedrijf Bubble Post. Oprichters Michel De Waele, Benjamin Rieder en Anthony Viaene hadden een kleine drie jaar geleden vast niet gedacht dat het zo’n vaart zou lopen. Ze zijn eigenlijk pas begonnen. Nu ze in twaalf Belgische steden een vaste waarde zijn, is het tijd om over de grens te kijken. Bubble Post hoopt aan het begin van 2016 in vijf steden in Nederland operatief te zijn: Amsterdam, Utrecht, Rotterdam, Breda en Eindhoven. Bubble Post is gespecialiseerd in efficiënte en duurzame stadsdistributie. Voor het vervoer van goederen vanuit en naar het stadscentrum gebruiken zij elektrische cargofietsen en voertuigen: m.a.w. in de stad geen uitstoot. Door een grote opslagplaats te bieden aan de rand van alle steden waar ze gevestigd zijn, voorkomen ze dat leveranciers met eigen voertuig de stad in rijden. De leverancier lost zijn goederen bij het magazijn, Bubble Post zorgt ervoor dat de waar tijdig (gekoeld of niet gekoeld) op bestemming geleverd wordt. Klanten kunnen indien gewenst een deel van hun voorraad opslaan in de magazijnen en de distributie verder volledig overlaten aan Bubble Post. Het succesverhaal startte in 2012 en begon vanuit een grote frustratie: de aangetaste leefbaarheid van de stad Gent. Het mobiliteitsprobleem en overheersende vrachtverkeer in de stad zaten de vrienden Michel, Benjamin en Anthony al een hele tijd dwars. Michel, die destijds Commerciële Economie studeerde aan de Avanshogeschool in Breda, schreef er zijn scriptie over mobiliteit en stadstransport. Via deze scriptie kwam hij op het idee om Bubble Taxi op te richten. Het concept was simpel: stadsbezoekers parkeren...