mail facebook twitter

Groene Hartenkreet: Vanaf de set van ‘Brussel’

  In de rubriek Groene Hartenkreet delen we de ervaringen van filmmakers en filmprofessionals met Green Filmmaking. Succes of sof? Gemakkelijk of ingewikkeld? Van elkaars praktijkervaringen kunnen we het meeste leren, dus green filmmakers: maak van je hart geen moordkuil. En deel je ervaringen met info@greenfilmmaking.com. Madelon Veldhuizen is productieleider bij de televisieserie ‘Brussel’ (Endemol Shine Group). Op deze set probeerde Velduizen en collega’s zo duurzaam mogelijk te werken. “Toen Els me vroeg te komen naar de ‘Benen op tafel’-bijeenkomst in januari, was ik meteen enthousiast. Na een pittige periode met de productie van ‘Michiel de Ruijter’ met Roel Reine was ik wel even toe aan het opladen van mijn batterij. Privé probeer ik zo duurzaam mogelijk te leven, dus waarom is dat geen automatisme in ons werk? Ik besloot om zoveel mogelijk van deze green filmmaking informatie toe te passen op mijn eerste nieuwe productie. Dat werd ‘Brussel’, die, zoals de titel zegt, ook voor een groot deel in Brussel opgenomen zou worden. Gelukkig was ook Karin de Boer, de line producer, een voorstander. Dus hiermee konden we starten met een ‘groen’ productieteam.” Wat is er al gelukt na 20 draaidagen? (en nog 60 te gaan) Waterflessen en bekers “In elk geval wilden we het gebruik van plastic waterflessen, die soms nog halfvol aan het eind van de dag de afvalzakken in gaan, vermijden door ze niet aan te bieden. Elk crewlid startte met een eigen bidon voor aan de riem, en een eigen kop voor de koffie. Onze cateraars in Belgie en Nederland zorgen ervoor dat de bekers afgewassen worden. Er zijn grote bidons met water op de...

Groene Hartenkreet: de Groene Studentenfilm

In de rubriek Groene Hartenkreet delen we de ervaringen van filmmakers en filmprofessionals met Green Filmmaking. Succes of sof? Gemakkelijk of ingewikkeld? Van elkaars praktijkervaringen kunnen we het meeste leren, dus green filmmakers: maak van je hart geen moordkuil. En deel je ervaringen met info@greenfilmmaking.com. Deze keer deelt Kim van Schooten haar Hartenkreet. Zij is student aan de opleiding Audiovisual Media (HKU) en is bezig met de productie van de film Onderbeds. Kim was ook aanwezig bij de pizzamiddag die GFM organiseerde met Interface in september 2015. De groene studentenfilm Dit jaar studeer ik af als producent aan de Hogeschool voor de Kunsten Utrecht (HKU). Als een ‘groene producent’ welteverstaan, als je dat zo kan noemen. Op deze opleiding leer je om films te maken, en onze hoofddocent Wiendelt Hooijer heeft ooit wat over green film making uitgelegd. Als ik hier nu iets over aan docenten en leerlingen vraag, dan merk ik dat niemand er de moeite voor wil nemen. Waarom? Ik begrijp het niet. Want naar mijn mening kun je een film zonder al te veel moeite een heel stuk duurzamer maken. Thuis braaf afval scheiden Thuis, in mijn eigen appartement probeer ik zo duurzaam mogelijk te leven. Dus waarom zou ik deze gewoonte op school of op het werk opeens overboord gooien? Thuis braaf afval scheiden en zo min mogelijk weggooien, terwijl ik op de filmset de ene na de andere vuilniszak klakkeloos volgegooid zie worden? Als het aan mij ligt gebeurt dat niet. Digitaal productiekantoor Mijn afstudeerfilm ‘Onderbeds’ produceer ik dan ook zo groen mogelijk. De wekelijkse productiemeetings doen wij via Skype, net als de meeste...

Groene Hartenkreet: Een dagje minder vleesfilm

In de rubriek Groene Hartenkreet delen we de ervaringen van filmmakers en filmprofessionals met Green Filmmaking. Succes of sof? Gemakkelijk of ingewikkeld? Van elkaars praktijkervaringen kunnen we het meeste leren, dus green filmmakers hoeven van hun hart geen moordkuil te maken. Wil jij ook iets delen? E-mail naar info@greenfilmmaking.com. Deze keer: Michiel Snijders van il Luster die stelt ‘animatie is de groenste!’ Ik had wat jaartjes geleden een moeizame start met ‘Green Filmmaking’. Eerlijk is eerlijk. Niet omdat ik tegen was of ben, integendeel, maar omdat de aanpak mij zo vreemd voor kwam. Ik kon eigenlijk niet geloven dat je volwassen mensen moest uitleggen dat afval scheiden ook op een set een goed idee is. En dat carpoolen eerder norm is dan uitzondering. Helaas overschatte ik daarmee veel van mijn collega live-action filmmakers. Als een sprinkhanenplaag van auto’s, aggregaten, plastic bestek en te veel aan catering trokken ze papier strooiend door het land. Met brandende gloeilampen. Afbeelding via It’s the Little Things (YouTube) Tenminste, dat was mijn perspectief als animatieproducent met teveel tekenfilmverbeelding. Dat ze behoorlijk achter liepen op onze sector. Want animatie is een schone industrie. We hebben de stapels animatiepapier en de bijbehorende stapels van duizenden ‘cells’ en verf al lang geleden vervangen door digitale alternatieven. En twee jaar terug brachten mijn collega en ik zeker 200 kilo aan inmiddels – en in de toekomst – overbodige 35 mm film prints naar het afvalscheidingsstation (voor de volledigheid: dat is gewoon plastic, het is geen chemisch afval, de moderne PVC prints). We zitten als animatiesector achter relatief zuinige huis-tuin-en-keuken-computers en sturen alle films digitaal de wereld rond. Het voelt goed. Het...

Transport: het kán anders

Ooit begonnen ze met drie, nu zijn ze met meer dan honderd: het team van eco-transportbedrijf Bubble Post. Oprichters Michel De Waele, Benjamin Rieder en Anthony Viaene hadden een kleine drie jaar geleden vast niet gedacht dat het zo’n vaart zou lopen. Ze zijn eigenlijk pas begonnen. Nu ze in twaalf Belgische steden een vaste waarde zijn, is het tijd om over de grens te kijken. Bubble Post hoopt aan het begin van 2016 in vijf steden in Nederland operatief te zijn: Amsterdam, Utrecht, Rotterdam, Breda en Eindhoven. Bubble Post is gespecialiseerd in efficiënte en duurzame stadsdistributie. Voor het vervoer van goederen vanuit en naar het stadscentrum gebruiken zij elektrische cargofietsen en voertuigen: m.a.w. in de stad geen uitstoot. Door een grote opslagplaats te bieden aan de rand van alle steden waar ze gevestigd zijn, voorkomen ze dat leveranciers met eigen voertuig de stad in rijden. De leverancier lost zijn goederen bij het magazijn, Bubble Post zorgt ervoor dat de waar tijdig (gekoeld of niet gekoeld) op bestemming geleverd wordt. Klanten kunnen indien gewenst een deel van hun voorraad opslaan in de magazijnen en de distributie verder volledig overlaten aan Bubble Post. Het succesverhaal startte in 2012 en begon vanuit een grote frustratie: de aangetaste leefbaarheid van de stad Gent. Het mobiliteitsprobleem en overheersende vrachtverkeer in de stad zaten de vrienden Michel, Benjamin en Anthony al een hele tijd dwars. Michel, die destijds Commerciële Economie studeerde aan de Avanshogeschool in Breda, schreef er zijn scriptie over mobiliteit en stadstransport. Via deze scriptie kwam hij op het idee om Bubble Taxi op te richten. Het concept was simpel: stadsbezoekers parkeren...

Duurzame stappen bij ‘Missie aarde’: missie geslaagd.

De komische VPRO-serie Missie Aarde (producent Topkapi Films, regie Tim Kamps) beleeft binnenkort seizoen 2. De opnames werden afgelopen weken afgerond in de Amsterdam Studio’s. Het studiodecor is bijna niet veranderd ten opzichte van vorig seizoen. Wat er wel veranderd is, is de keuze in lichtbronnen. Het resultaat is hoopgevend positief. Gaffer Paul Wilens heeft in overleg met David van der Veen (Het Licht Equipment Rental) besloten om voor het  tweede seizoen de Space Lights van seizoen 1 (met aangekoppelde dimmers) te vervangen door Light Flo’s, een TL-armatuur met T5-buizen. Het klassieke, grote zachtlichtplafond van de Space Lights heeft een verbruik van 5 kilowatt per armatuur (in dit geval x 3 boven de sets) en dus een groot energieverbruik gezien het aantal branduren. De 11 Light Flo’s daarentegen verbruikten slechts 450 watt per armatuur boven dezelfde sets. Dit leverde een energiebesparing van ruim 60% op en het visuele effect voor deze productie was precies hetzelfde. Deze Light Flo’s hebben een hoog rendement en zijn eveneens direct aanstuurbaar met DMX vanaf de lichtcomputer. Saskia van der Tas, uitvoerend producent bij Topkapi Films, heeft berekend dat er door de inzet van alternatieve lichtbronnen een besparing van ruim € 200 per week op stroomverbruik bereikt werd. Het bijkomende goede nieuws is dat deze armaturen meer gebruiksmogelijkheden hebben dan de Space Lights en er ook nog eens bespaard werd op dimmers, bekabeling, bouwtijd en afbouwtijd. Doordat het decor in seizoen 1 en 2 nagenoeg ongewijzigd bleef, kon het energieverbruik tijdens beide opnamereeksen makkelijker dan bij andere producties vergeleken worden. David van der Veen is erg enthousiast over het resultaat: “Bij dit soort opnames...