mail facebook twitter

Verslag Workshop Green Film Making: Art Department, Costumes en Make-up

Een dinsdagavond in Amsterdam. Gestaag kwamen mensen de tweede verdieping van de Melkweg binnen gestroomd om de workshop ‘Green Film Making in Art Department, Costumes en Make-up’ bij te wonen. Kostuum ontwerpers, art directors, producenten, visagisten, first ADs. Oude rotten in het vak, maar ook de nieuwe generatie studenten waren goed vertegenwoordigd. In dit uitgebreide verslag kun je teruglezen wat de zeven sprekers die avond deelden met de zaal over hun visie op green filmmaking. Zowel professionals van binnen als van buiten het vak vertelden kort en krachtig wat efficiëntie en innovatie voor hen betekent op het gebied van productie design, costume design, rekwisieten, architectuur en hergebruik van materialen. De volle zaal was actief betrokken met vragen en opmerkingen. Het werd een hele boeiende avond met veel enthousiasme en inspiratie. De aftrap Na een kopje koffie en een babbeltje met collega’s in de bar heet Els Rientjes van Green Film Making iedereen welkom in de cinema zaal en opent de avond. Helaas was gastvrouw Andrea van Pol op het laatste moment verhinderd en is het aan Els om de avond in goede banen te laten. En dat doet ze met gemak en met haar gebruikelijke flair. Ze vertelt dat de crux van de avond zit in het feit dat Green Film Making veel meer is dan alleen groen. Namelijk alles wat efficiënt en innovatief is, is meestal ook duurzamer. Het is een manier van denken. En dat is niet iets wat pas recent in opkomst is, illustreert de eerste spreker van de avond met verve. TV-dinosaurus Dirk Debou Hij noemt zichzelf ‘De dinosaurus van TV’. Dirk Debou is productie...

Goede voornemens in Frankrijk: Afval, post-productie en eco-bonus bij financiering

Na ons portret van Franse collega’s Ecoprod in 2013, zijn we nu, vier jaar later, opnieuw bij hen langs gegaan om te zien wat er op de agenda staat. Green Film Making sprak met Joanna Gallardo, naast de nieuwe directrice van de Île de France Film Commissie ook verantwoordelijk voor Ecoprod. Het al weer 8 jaar oude consortium bestaat uit verschillende stakeholders die allemaal zowel financieel als door het delen van taken bijdragen aan het Ecoprod initiatief. Samen vormen ze een indrukwekkende lijst van high profile organisaties: France Télévisions (groep van de 6 publieke omroepen), de nummer 1 commerciële zender TF1, CNC (Nationaal Centrum voor Cinema en het bewegende beeld), ADEME (Franse Milieu en Energie Management Agentschap), Audiens (sociale bescherming organisatie voor de culturele sector), Île de France film Commission, en Le Pôle Media Grand Paris (hub voor de audiovisuele en filmindustrie in de regio Parijs). Net als Thekla Reuten in Nederland, heeft Ecoprod net beroemde actrice Audrey Dana benoemd als green ambassador van duurzaam produceren in Frankrijk. Charter Op het hoofdkwartier van de Ile de France Film Commissie dat dubbelt als het Ecoprod HQ, om de hoek van de Parijse Opera, legt Joanna uit dat het volledige team nu uit 10 mensen bestaat die allemaal naast hun vaste aanstelling bij de verschillende leden van het consortium, een deel van hun tijd besteden aan Ecoprod. Alle leden werken actief mee om nieuwe partners aan te trekken via hun respectievelijke netwerken. Potentiële partners worden gevraagd om de Ecoprod charter te ondertekenen en zich daarmee te committeren aan de duurzame doelen die daarin worden gesteld. Lid worden betekent dat je toegang...

Op naar 2017!

Els Rientjes kijkt terug op twee jaar werken als Sustainability Manager in de Nederlandse film- en televisiewereld. Twee goede en belangrijke jaren. Tijd voor een terugblik. Green Film Making op NATCAP 2016 from greenfilmmaking on Vimeo. Je bent nu twee jaar aan de slag als sustainability manager, kijk je tevreden terug op die periode? Ja zeker, het zijn twee heel boeiende en leerrijke jaren geweest. Maar ik besef wel: ik ben pas halverwege. We hebben nog heel wat werk voor de boeg. We moeten nog veel mensen in de sector zien te bereiken. Goed, transitie vraagt nu eenmaal tijd, dus laten we vooral gestaag doorgaan. Als ik 20% van de filmwereld meekrijg, dan zal de rest ook volgen. Dat zegt de theorie. We moeten heden van 5% naar 20%. Geen tijd te verliezen! Wat waren je hoogtepunten afgelopen jaar? Voor mij heeft de workshop postproductie veel betekend. Postproducenten worden te vaak pas op het einde van een productie geconsulteerd en dat kan eerder. Als er voldoende ‘vooruit’ gedacht wordt, kunnen we echt duurzame verschillen maken. Deze workshop legde dat pijnpunt bloot. Ik heb dit jaar ook opnieuw ervaren wat de locatiemanagers op verschillende terreinen kunnen betekenen. Daar zag ik weer mooie voorbeelden van. Bij die groep valt de wil daadwerkelijk dingen anders te doen of uit te proberen meteen op. Wie of wat stimuleert en motiveert jou? Ik haal energie uit alle mogelijkheden die er zijn – de inzichten die er bijkomen -voornamelijk op technisch vlak. Men gaat meer en meer voorbeelden uit de natuur in de technische praktijk toepassen. Die innovatie is iets om je aan op te...

Zó verduurzaamden de producenten hun One Night Stands

De laatste film van One Night Stand 11 is net gedraaid. En inmiddels kunnen we de stand opmaken van de ervaringen die producenten Marleen Slot (Viking Film), Ellen Havenith (PRPL) en Frank Hoeve (BALDR) hadden met duurzaamheid op de filmset. In alle producties hebben de producenten en hun uitvoerend producenten hun best gedaan om de processen binnen de productie duurzamer en efficiënter te laten verlopen. En met name op het gebied van transport en catering konden zij mooie stappen maken. Kijkt u even mee? Papier -> digitaal Bij de producties van Viking Film, Messias en Planet Beauty, werden callsheets en scripts niet uitgeprint. Marleen Slot: “Grappig om te zien hoe de verschillende crews daarop reageerden. De crew van Messias was relatief jong, net van de filmacademie af, en zij vonden het de normaalste zaak van de wereld om dit soort dingen niet uit te printen. In de crew van Planet Beauty zaten meer oudgedienden, die meer gewend zijn aan papier”. Ook bij de producties van BALDR en PRPL werd zo min mogelijk gebruik gemaakt van papier. De callsheets werden digitaal verspreid, net als de planning en de productieboekjes. Op verzoek printten de productieteams callsheets en dergelijke wel uit. “Maar het scheelt in ieder geval of je 13 callsheets staat uit te draaien, of 30”, aldus Slot.   Hervulbare flesjes van Dopper bij PRPL. Foto: Willemijn Kruijssen Catering Op de sets van In Vrijheid en Horizon van BALDR werd de catering verzorgd door Appeltje Eitje: “Julie en Laura van Appeltje-Eitje koken zoveel mogelijk biologisch. Ook ‘recycleden’ ze het eten, door van de nieuwe restjes weer nieuwe gerechten te maken.”, vertelt...

Workshop Green Film Making: ‘Betrek de postproducenten vroeger in het proces

Tijdens de workshop ‘Green Film Making in Postproductie’ wordt één ding duidelijk: postproducenten are definitely willing to fix this in post. En dat geldt voor de sprekers, die hun ervaringen met efficiency en green filmmaking in de postproductie met het publiek delen. Maar ook voor hen die in het publiek zitten, en kritische vragen stellen. Als opkomst van deze workshop iets zegt over de betrokkenheid met het onderwerp ‘green filmmaking’, dan is de toekomst voor duurzaamheid in film rooskleurig. Want de zaal in FC Walvisch zit goed vol. Programmamaker Andrea van Pol (AVROTROS, Vroege Vogels, Opium op 4) presenteert de avond met flair. Duurzaamheid gaat om veel meer dan alleen het milieu, het gaat ook over efficiency, stelt Van Pol. Dit aspect – efficiency – staat dan ook centraal in de workshop. Els leent je een kameel Sustainability Manager Els Rientjes neemt het woord, en praat ons bij over de laatste ontwikkelingen in duurzaamheid en innovatie in de audiovisuele industrie. Green filmmaking begint steeds meer te leven. Efficiëntie en besparen op tijd en budget zijn daarbij de invalshoek, maar genoeg mensen zijn ook echt intrinsiek gemotiveerd om na te denken over hoe duurzaam hun manier van werken eigenlijk is. Els vertelt de parabel over de Arabier met 17 kamelen. Die wil dat zijn drie zonen na zijn dood zijn 17 kamelen verdelen. De oudste krijgt de helft, de middelste een derde en de jongste een negende. De man sterft, en de zoons staan voor een probleem, want zie maar eens 17 kamelen te verdelen op deze manier. Dan komen ze een oude wijze vrouw tegen die hen haar kameel...