mail facebook twitter

Verslag Workshop Green Film Making: Art Department, Costumes en Make-up

Een dinsdagavond in Amsterdam. Gestaag kwamen mensen de tweede verdieping van de Melkweg binnen gestroomd om de workshop ‘Green Film Making in Art Department, Costumes en Make-up’ bij te wonen. Kostuum ontwerpers, art directors, producenten, visagisten, first ADs. Oude rotten in het vak, maar ook de nieuwe generatie studenten waren goed vertegenwoordigd. In dit uitgebreide verslag kun je teruglezen wat de zeven sprekers die avond deelden met de zaal over hun visie op green filmmaking. Zowel professionals van binnen als van buiten het vak vertelden kort en krachtig wat efficiëntie en innovatie voor hen betekent op het gebied van productie design, costume design, rekwisieten, architectuur en hergebruik van materialen. De volle zaal was actief betrokken met vragen en opmerkingen. Het werd een hele boeiende avond met veel enthousiasme en inspiratie. De aftrap Na een kopje koffie en een babbeltje met collega’s in de bar heet Els Rientjes van Green Film Making iedereen welkom in de cinema zaal en opent de avond. Helaas was gastvrouw Andrea van Pol op het laatste moment verhinderd en is het aan Els om de avond in goede banen te laten. En dat doet ze met gemak en met haar gebruikelijke flair. Ze vertelt dat de crux van de avond zit in het feit dat Green Film Making veel meer is dan alleen groen. Namelijk alles wat efficiënt en innovatief is, is meestal ook duurzamer. Het is een manier van denken. En dat is niet iets wat pas recent in opkomst is, illustreert de eerste spreker van de avond met verve. TV-dinosaurus Dirk Debou Hij noemt zichzelf ‘De dinosaurus van TV’. Dirk Debou is productie...

Workshop Green Film Making: ‘Betrek de postproducenten vroeger in het proces

Tijdens de workshop ‘Green Film Making in Postproductie’ wordt één ding duidelijk: postproducenten are definitely willing to fix this in post. En dat geldt voor de sprekers, die hun ervaringen met efficiency en green filmmaking in de postproductie met het publiek delen. Maar ook voor hen die in het publiek zitten, en kritische vragen stellen. Als opkomst van deze workshop iets zegt over de betrokkenheid met het onderwerp ‘green filmmaking’, dan is de toekomst voor duurzaamheid in film rooskleurig. Want de zaal in FC Walvisch zit goed vol. Programmamaker Andrea van Pol (AVROTROS, Vroege Vogels, Opium op 4) presenteert de avond met flair. Duurzaamheid gaat om veel meer dan alleen het milieu, het gaat ook over efficiency, stelt Van Pol. Dit aspect – efficiency – staat dan ook centraal in de workshop. Els leent je een kameel Sustainability Manager Els Rientjes neemt het woord, en praat ons bij over de laatste ontwikkelingen in duurzaamheid en innovatie in de audiovisuele industrie. Green filmmaking begint steeds meer te leven. Efficiëntie en besparen op tijd en budget zijn daarbij de invalshoek, maar genoeg mensen zijn ook echt intrinsiek gemotiveerd om na te denken over hoe duurzaam hun manier van werken eigenlijk is. Els vertelt de parabel over de Arabier met 17 kamelen. Die wil dat zijn drie zonen na zijn dood zijn 17 kamelen verdelen. De oudste krijgt de helft, de middelste een derde en de jongste een negende. De man sterft, en de zoons staan voor een probleem, want zie maar eens 17 kamelen te verdelen op deze manier. Dan komen ze een oude wijze vrouw tegen die hen haar kameel...

Groene Hartenkreet: Soms lukt het niet

In de rubriek Groene Hartenkreet delen we de ervaringen van filmmakers en filmprofessionals met Green Filmmaking. Succes of sof? Gemakkelijk of ingewikkeld? Van elkaars praktijkervaringen kunnen we het meeste leren, dus green filmmakers: maak van je hart geen moordkuil. En deel je ervaringen met info@greenfilmmaking.com.  Deze keer deelt Hidde de Vries zijn Hartenkreet. Hidde is derdejaars student aan de Filmacademie, en producent van de film ‘Het Lot van Marnix Rep’. Geen groene stroom “Helaas konden we op de set van ‘Het Lot van Marnix Rep’ geen duurzaam opgewekte stroom gebruiken”, vertelt Hidde de Vries. “In de preproductie was er al vroeg contact gelegd met Han (Huiskamp, van de GreenBattery – red.). Met hem is gekeken naar wat mogelijk was met de Battery, hoeveel stroom hij kon leveren en dergelijke. Hier hebben we geprobeerd rekening mee te houden in ons lichtplan”. Uiteindelijk toch andere keuzes in het lichtplan “Uiteindelijk is er, onder meer door de grootte van de locaties, de stijl van de film en speciale kenmerken van de locaties gekozen om de sets voornamelijk van buiten te belichten”, licht Hidde toe. “Dit had als gevolg dat er grotere lampen met een grotere opbrengst meegenomen moesten worden. En dat betekende helaas dat er geen gebruik meer kon worden gemaakt van de GreenBattery”. Het vermogen van de GreenBattery bleek ontoereikend: “De Greenbattery had een vermogen van 5KVA voor een gehele draaidag en wij hadden zeker wel 10Kva nodig op de dagen dat er een aggregaat nodig was.” Toch staat Hidde achter de principes van duurzaamheid verweven in je productieproces. “Bij een volgende productie zullen we weer kijken naar wat er beschikbaar is aan...

Waarom green filmmaking soms níet werkt

Het verduurzamen van de filmsector is niet van de één op de andere dag gebeurd. Trial and Error is, naast het verzamelen van kennis, de enige manier om te ontdekken op welke manieren je je productieproces kunt verduurzamen. En dat betekent dat er soms ook wel eens iets níet goed gaat. Omdat de duurzamere alternatieven niet kunnen beantwoorden aan de vraag op de set. Zoals in het geval van de derdejaars film ‘Het Lot van Marnix Rep’, van de Nederlandse Filmacademie. Helaas geen groene stroom op de set Hidde de Vries, één van de producenten, vertelt hierover. “In de preproductie was er al vroeg contact gelegd met Han (Huiskamp, van de GreenBattery – red.). Met hem is gekeken naar wat mogelijk was met de Battery, hoeveel stroom hij kon leveren en dergelijke. Hier hebben we geprobeerd rekening mee te houden in ons lichtplan. Uiteindelijk is er, onder meer door de grootte van de locaties, de stijl van de film en speciale kenmerken van de locaties gekozen om de sets voornamelijk van buiten te belichten. Dit had als gevolg dat er grotere lampen met een grotere opbrengst meegenomen moesten worden. En dat betekende helaas dat er geen gebruik meer kon worden gemaakt van de GreenBattery. De Greenbattery had een vermogen van 5KVA voor een gehele draaidag en wij hadden zeker wel 10Kva nodig op de dagen dat er een aggregaat nodig was.” Niet alleen successen delen Green Film Making vindt het belangrijk om ook deze verhalen te delen. Want green filmmaking is niet louter een succesverhaal. Juist niet, zouden we eraan toe willen voegen. Door te experimenteren leren wij, samen met de levenarciers,...

Afval op de filmset, een vervolg

Op 4 oktober jongstleden vond in het Aware House van tapijtenfabrikant Interface de eerste Green Film Making Pizzadag plaats. Een groep gedreven studenten stortte zich onder begeleiding van een aantal experts op het afvalprobleem op de filmset. In opdracht van Green Film Making gingen een aantal studenten door met een deelonderzoek dat voortsproot uit deze dag. Bojim Salome en Sean van Dijk, Milieukundestudenten aan het Saxion te Deventer, verdiepten zich verder in de problematiek en kwamen na een aantal steek- en meetproeven op diverse sets met een analyse- en adviesrapport.   Een gesprek naar aanleiding van dat rapport met Bojim Salome en Sean van Dijk: Afval bestaat niet, waarom dan nog wel op de filmset? Sean: We vertrokken vanuit het bestuderen van de huidige stand van zaken: de wereldeconomie is momenteel gebaseerd op een ‘lineair model’. Daarin worden er voor productie nieuwe grondstoffen gewonnen en worden producten na periode van gebruik gedumpt of verbrand. Hierdoor verdwijnt er natuurlijk kapitaal en raakt de grondstoffenvoorraad uitgeput. Doordat dit economische systeem om verschillende redenen niet houdbaar is, neemt de behoefte aan een effectiever en efficiënter systeem toe. Een systeem waarin ‘afval’ niet bestaat, waarin de cirkels gesloten zijn – net zoals in de natuur: Een circulaire economie. Bojim: De circulaire economie is een economisch systeem waarin producten en grondstoffen de bruikbaarheid in hun keten niet verliezen en dus zoveel mogelijk worden hergebruikt. Men voorkomt zo dat de economische waarde verloren gaat en vermindert hierdoor de behoefte aan winning van nieuwe grondstoffen. Overheden, bedrijven en burgers leveren in toenemende mate op hun eigen manier een bijdrage aan de totstandkoming van de circulaire economie....