mail facebook twitter

Op weg naar de top: Tussenstand na 4,5 jaar Green Film Making

foto: Zomer Zonder Mama van Sanne Vogel Door Sustainability Manager Els Rientjes In Januari 2015 nam ik het stokje over van Strawberry Earth en richtte ik de Stichting Green Film Making op. Nu 4,5 jaar verder kijk ik terug op een tijd van hard werken, veel duwen en trekken, maar ook een tijd van ontmoetingen met mensen uit het vak die het echt samen willen doen. Prachtige films en producties maakten we, die ook duurzamer geproduceerd zijn. Inmiddels zijn er op alle gebieden van het film maken ambassadeurs opgestaan die model staan om hun vakmanschap duurzamer bij de producenten aan te bieden. Per jaar zocht ik een paar departementen op en inventariseerde met hen hoe we ervoor staan; Catering, Art Department, Kostuums en Make-up, Licht, Locatie management en Postproductie. Met hun expertise en hulp, aangevuld met research uit andere vakgebieden zoals events en architectuur, kwam ik nieuwe methodes en materialen tegen die best algemeen toepasbaar zijn in ons vak van produceren van beeld- en geluidsmateriaal. Maar de filmwereld is een stugge wereld, waar veranderingen niet zo heel makkelijk voor elkaar te krijgen is. Men is vaak bang de zwakste schakel in de productieketen te zijn en geen enkele Head of Departement wil voor vertraging zorgen. Of ‘nee’ hoeven te verkopen. Dus staan we vaak met te veel mensen op de set en is het lastig om de ingeslepen routine los te laten voor nieuwe, schonere methodes. Dit lukt alleen als we overtuigd zijn dat het echt werkt en als we op elkaar durven te vertrouwen. Want als er ergens hard en met passie gewerkt wordt is het wel in...

Verder met Afval: Hergebruik decor

foto: Set van Les Misérables (BBC, 2018) reclaimed door DRESD Een politiebureau in 1980, een Middeleeuwse steeg, de binnenkant van een space-shuttle; er gaat veel tijd en materiaal zitten in het maken van een passend decor. Jammer genoeg is al dit prachtige werk meestal geen lang leven beschoren. Twee jaar geleden was de conclusie van onze workshop ‘Art Department, Costumes en Make-up’ dat er grote behoefte is aan de terugkomst van een gezamenlijk depot en prop huis, zoals het vroegere NOB. Dit vanuit de wens om decors af te breken om te kunnen hergebruiken in plaats van weg te gooien. En er valt hier heel wat te halen op het gebied van hergebruik, recycling en upcycling. In Nederland probeert Florian Legters van The Uncrowned King een geschikte plek te vinden voor decor-hergebruik en ook Green Film Making keek naar een optie in oude silo’s in Amsterdam. Maar tot nu toe blijft het nog steeds een toekomstdroom met als grootste struikelblok: de ruimte. Want waar laat je al die materialen, helemaal als stukken intact worden opgeslagen voor hergebruik. En dan hebben we het nog niet eens over de bereikbaarheid. Ook in Engeland peinzen ze over dit dilemma. Hoe kun je een gebruikt decor van afval veranderen in grondstof? Onze Britse tegenhanger albert, het duurzaamheid programma van BAFTA, organiseerde afgelopen maand net als wij in 2017 een speciale bijeenkomst voor art directors die duurzamer willen werken. En zo toog Green Film Making, met de trein, naar hartje Londen om inspiratie op te doen die we in Nederland kunnen toepassen. Het kantoor van BAFTA zit bij Piccadilly Circus, zo’n 100 man verzamelde...

Rofianda ontwikkelt full spectrum LED

Het gebruik van LED op de filmset is de duurzaamste optie, maar blijft vaak nog achter op het gebied van lichtkwaliteit dan andere lichtbronnen. In de glastuinbouwsector is er ook vraag naar LED dat daglicht kan benaderen en vanuit daar komt het bedrijf Rofianda nu met een eigen full spectrum LED inclusief armatuur. Een CRI van 9,2 en een CQS van 97 in combinatie met de gebruikte lichtkleur van ca. 5400K geeft een bijna spectrale benadering van het zonlicht.  Het armatuur is stof- en waterdicht (IP66) en wordt gekoeld door middel van natuurlijke convectie waardoor er geen ventilator nodig is. De armaturen kunnen makkelijk worden gemonteerd en gedemonteerd, zijn zowel dimbaar als schakelbaar en het opgenomen vermogen is 200W of 300W. Een goede stap die misschien ook vertaalbaar is naar de set! Klik hier voor meer informatie....

Wattsun op set Meisje van Plezier

De Wattsun, een draagbare, plug en play stroomvoorziening, is inmiddels te huur via Locatiewerk en Het Licht. Locatiemanager Rob IJpelaar testte het batterijsysteem al even op de set van Talpa’s Meisje van Plezier. Er werd gedraaid op Schiphol, waarbij er veel rekening gehouden moest worden met de omgeving en ook de ruimte beperkt was. In het kleding en make-up busje werkte de kleine Wattsun perfect voor de verlichting. Alleen de basisunit (Dock) was nodig, hij kon wel 16 uur mee zonder bijladen. Prima voor een hele dag. Met zijn 1200W heeft hij niet het vermogen om ook nog föhns en andere apparaten aan te hangen, maar toch is de Wattsun voor sommige toepassingen ideaal. Denk bijvoorbeeld aan een invullicht op afstand op een grotere set of het opladen van batterijen. Een mooie aanvulling op de set om draagbare stroom beschikbaar te hebben op elke gewenste locatie! Lees hier ons uitgebreidere artikel over de Wattsun....

Filmoffice Fryslân zet in op duurzaamheid

Tijdens het afgelopen Nederlands Film Festival werd ons land weer een filmoffice rijker. Met een knallende kurk werd het Filmoffice Fryslân officieel gelanceerd om te zorgen dat de provincie een belangrijke speler wordt op de Nederlandse filmmarkt. Dat is althans de ambitie van Joris Hoebe, de splinternieuwe Friesland film commissioner en drijvende kracht achter het eveneens nieuwe makersplatform voor Noord Nederland, New Noardic Wave. We spraken hem uitvoerig over alle nieuwe plannen en activiteiten, vooral ook de intentie om Friesland op de kaart te zetten als duurzame film provincie. Hier werden we natuurlijk onmiddelijk erg enthousiast van en om de daad ook gelijk bij het woord te voegen organiseren Filmoffice Fryslan en Green Film Making aankomende 5 November een speciale masterclass over duurzaam filmen op het Noordelijk Film Festival in Leeuwarden. Maar eerst hier de microfoon aan Joris, over het hoe en wat voor de toekomst in het noorden: Friesland dus, hoe kwam het zo? Ik ben 39 jaar geleden geboren in het midden van Friesland, in een klein dorpje midden tussen de weilanden. Toen ik 12 was werd ik geïnfecteerd met het filmvirus door te figureren in de film Voor een Verloren Soldaat naar het boek van choreograaf Rudi van Dantzig. Vanaf dat moment wilde ik regisseur worden en ben uiteindelijk in 2006 afgestudeerd op de Nederlandse Filmacademie. De jaren daarna heb ik naast werk op filmsets veel ondernomen op het gebied media-innovatie. Samen met acteur Tim Murck hebben we gepionierd met ons bedrijf Spektor en allerlei nieuwe media producties voor onder andere Feuten, KWF, IVN en Kenau geproduceerd. We zagen dat we het publiek ECHT in beweging konden krijgen...

Draaien in een natuurgebied : Zomer Zonder Mama en Redbad

foto boven: Martijn van der Vaart Fotografie Wat hebben de producties Zomer Zonder Mama en Redbad met elkaar gemeen? Naast dat ze allebei draaidagen in een beschermd natuurgebied hadden, ook de locatiemanager: Willem Doorman. Willem probeert al jaren zo veel mogelijk duurzame oplossingen op de set in te voeren. Bijvoorbeeld door het gebruik van elektrische gators voor vervoer, zoals te zien is in deze videoreportage over Prooi van Dick Maas. Een beschermd natuurgebied vraagt natuurlijk extra zorg met oog op de milieu impact: Zomer Zonder Mama draaide scenes in een stuifzandgebied in de provincie Utrecht en Redbad oa in Nationaal Park De Alde Feanen in Friesland. Een mooie gelegenheid om weer eens in te zoomen op Nederlandse producties die duurzame maatregelen invoeren op locatie. Zomer Zonder Mama: ploegen in het stuifzand Telefilm Zomer Zonder Mama, geregisseerd door Sanne Vogel, is een productie van Joco Media. De film gaat over de 10-jarige Suzan die tijdens een zomervakantie bij haar oma vriendschap sluit met een leeftijdsgenootje; Rana. Rana is een tienjarige vluchtelinge uit een asielzoekerscentrum.  Er is deze zomer onder andere twee weken gedraaid in de Soesterduinen op de Utrechtse Heuvelrug. Als grootste en laatste plek in Nederland waar zand nog vrij kan stuiven wordt het gebied beschermd door de provincie Utrecht als aardkundig monument. De reden waarom men specifiek daar wilde draaien was vanwege een scene rond een boomhut bij een asielzoekerscentrum waarbij het tentenkamp en de boomhut in hetzelfde shot te zien moesten zijn. Voor een indruk van de set die in de duinen werd opgetrokken, zie hier een drone shot gemaakt door Ciro Naastepad: http://greenfilmmaking.com/wp-content/uploads/2018/09/4C5B9F14-631B-483C-A490-0C4019406820.mp4   Willem vertelt: ‘Het...